Over zelfzorg en schuldgevoelens

geplaatst in: Gezondheid, Mama | 5

Sindskort ben ik begonnen met een traject bij een nieuwe psychologe. Er is veel gaande bij ons thuis, maar ik worstel zelf ook met allerlei emoties en gevoelens. Tijdens deze sessies proberen we onder andere te onderzoeken hoe ik mezelf beter kan opladen. Ik wil namelijk beter voor mezelf zorgen, anders wordt het ook weinig met het zorgen voor de rest van het gezin. Zelfzorg is soms erg moeilijk, want als ik uitrust of iets leuks ga doen voor mezelf, voel ik me heel snel schuldig. Ik voel me een slechte moeder en ik heb het gevoel dat ik het beter moet doen. Des te meer redenen om eens goed te kijken naar het onderwerp ‘zelfzorg’.

Wat moet, dat moet

Er zijn natuurlijk dingen die je (als moeder) niet kunt laten liggen. Denk aan de zorg voor de kinderen, de bergen was en de rest van het huishouden. Er zijn gewoon dingen die ‘moeten’ gebeuren. Ik ben een klein beetje allergisch voor het woord ‘moeten’, maar jullie begrijpen me vast. Helaas is dit echt een neverending story en de klusjes houden nooit op. Daardoor lijkt het soms alsof er helemaal geen tijd meer is om nog leuke dingen te doen of te ontspannen. Ik kan mezelf daar helemaal gek mee maken. Dat moet nu stoppen. Er zijn ongetwijfeld manieren om het allemaal beter te laten verlopen of om ergens tijd vrij te maken voor mezelf. Andere moeders gaan tenslotte ook op pad, luisteren podcasts of kijken naar hun favoriete series. Waarom heb ik daar dan geen tijd voor? Soms zijn hun kinderen wat ouder, maar ik denk ook dat ze beter met hun tijd om gaan. Hoe dan ook, ik ben nu zelf niet tevreden.

Ik heb twee weken lang mijn dagritme bijgehouden voor therapie en dat gaf me behoorlijk veel waardevolle informatie. Ik kon veel uren eigenlijk niet invullen. Ik ben eigenlijk constant bezig met het vermaken en uit elkaar houden van de jongens. Brandjes blussen, politie agentje spelen en de catering verzorgen. Daar kan ik uiteraard weinig aan veranderen, want ze zijn nog klein en ze kunnen nog niet veel zelf doen. Dat gaat hopelijk beter als de jongens wat ouder worden, al is het alleen maar omdat ze dan naar school gaan en daadwerkelijk minder thuis zijn. Zijn er dan momenten waar er wel ruimte is voor meer rust of tijd voor mezelf en zijn er dingen waar ik hulp bij kan vragen? Waarschijnlijk wel.

Tot rust komen

Hoe dan ook, ik moet nu eerst eens flink gaan ontspannen. Daarom heb ik deze week andere maatregelen genomen. Ik heb geen afspraken gemaakt op de tijden dat Marcel naar de peuterspeelzaal is, zodat ik rustig de tijd heb voor het huishouden en hier en daar zelfs een dutje als Espen ook slaapt. Ook heb ik Marcel zijn zin gegeven. Hij kon lekker logeren bij opa en oma, zodat ik op woensdag overdag alleen Espen had en dus meer rust in huis. In plaats van opletten en politie agentje spelen, kon ik nu ook daadwerkelijk even iets doen met de was, de woonkamer en mijn blog. Dat lijkt me een prima begin op weg naar ‘zelfzorg’.

Tegelijkertijd ben ik dus gaan kijken naar een efficiënter dagritme. Ik ga bijvoorbeeld bijna elke dag naar de supermarkt. Dan ben ik weer iets vergeten of ons schema verandert. Dat kost niet alleen teveel geld, maar het is ook een tijdrovende klus. Ik ben al een paar weken bezig met het bedenken van een weekmenu, al is het maar voor 3 of 4 dagen, maar dat lost niet alles op. Ik heb inmiddels ook alweer een paar keer boodschappen laten bezorgen via Picnic. Dan hoef ik de boodschappen niet zelf te sjouwen en ik hoef niet naar de winkel. Heerlijk dat dat kan. Dat is zoiets wat ik best weet, maar niet altijd doe. Kortom, dit is wel iets waar ik echt tijd op kan besparen.

Het schuldgevoel tackelen

Mijn psycholoog vroeg me om te bedenken wat ik nu echt leuk vind om te doen en waar ik van tot rust kom. Ik moet nog steeds een goede lijst maken, maar ik weet al wel dat ik graag een boek lees of bezig ben met snail mail. Ook het bloggen is een hobby. Dit zijn dingen waar ik misschien meer tijd voor zou willen maken, maar die ik nog wel doe. Ik loop veel meer vast op naar buiten gaan, alleen of met anderen.

Voor de rest ben ik nog erg zoekende. Wat wil ik graag doen, wanneer kan dat en levert het me ook wat rust op in mijn hoofd? Ik ben bang dat ik eerst mijn vervelende schuldgevoel moet gaan tackelen, want zolang ik me zo voel, kan ik ook niet echt genieten van dingen en dan heeft het alsnog geen positief effect. Daar wordt inmiddels aan gewerkt. Hopelijk kan ik binnenkort zeggen dat het me beter af gaat.

5 Responses

  1. Emmy

    Wat goed dat je hier hulp voor hebt gezocht en er zo actief mee bezig bent! Ik kan me heel goed voorstellen hoe je je voelt, dat ‘moeten’ knaagt ook constant aan de rand van mijn gedachten

  2. Antje

    Wat dapper dat je hierover zo open bent. Ik heb ook altijd het moeten gevoel. Heel irritant. Gelukkig heb ik inmiddels samen met mijn man een modus gevonden en kan ik een paar keer per week hardlopen of even zonder de kinderen boodschappen doen. Ook helpt het mij om buiten de deur te werken. Wellicht kan jouw man/vriend ook wat betekenen en hoef je het gevecht niet alleen aan? Wees lief voor jezelf!

  3. Anniek

    Mijn psycholoog zegt altijd ‘je bent een betere moeder als je niet ALLEEN MAAR moeder bent’ waarmee ze wil zeggen dat je, als je je rust pakt en tijd voor jezelf, het moeder zijn iets makkelijker is. Ik hoop dus echt dat je je minder schuldig zult gaan voelen! En als je een keer eruit wil, app me, kunnen altijd kijken of er tijd is voor kinderloze koffie! Dikke kus topper!

    • Roxanne

      Ja ze heeft helemaal gelijk en met 1 kind lukte het prima maar sinds we er twee hebben maak ik me overal druk om…..

  4. Sandra

    Mijn psycholoog destijds zei dat ik moest stoppen met het maken van lijstjes in mijn hoofd. Niet dat het veel geholpen heeft, want ik maak inmiddels alweer volop lijstjes in mijn hoofd met wat ik allemaal wil en moet. Dat moeten dan moet ik dus veranderen in gewoon willen waardoor het niet zo zwaar voelt als ik er even niet aan toe ben gekomen.
    Het is goed dat je hulp hebt gezocht, maar bedenk wel… je moet het uiteindelijk toch zelf doen.

    PS: Je zult mijn blog weer moeten gaan volgen als je up to date wilt blijven, want ik heb uiteindelijk besloten toch met social media te stoppen. Het kost enorm veel van mijn tijd en ik merk dat ik er ook niet meer zo happy van werd de laatste tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.